Pleidooi Tegen Vrije Tijd

Jongons, ik gooi er weer eens een stukkie op – de eerste van de vakantie. Ik heb er geen duidelijke structuur in gebracht –  het is een beetje een ramble, maar ga gewoon lekker mijn mening verkondigen: doormiddel van het principe ‘vrije tijd’ ben je altijdbezig bent met school of werk, dus het moet weg.

Waar ik over ga schrijven is iets waar ik de laatste paar maanden van bewust ben geworden en het actief zelf heb geprobeerd te implementeren.

Zo zien voor veel mensen de ‘normale’ doordeweekse dagen eruit: je wordt wakker, werkt of gaat naar school, komt dan thuis en moet misschien nog wat werk of schoolwerk afmaken en als je daar dan mee klaar bent heb je, jawel, vrije tijd.

Vrije tijd! Wat heerlijk! Een last valt van de schouders, nu je alles kunt doen wat je hartje zich maar durft te begeren! Pak je er een boek bij, gooi je Netflix aan, steek ff jonko op. Als het maar geen werk of school is.

Ik ben van mening dat deze houding tegenover de dagindeling averechts werkt, en dat er een gezondere dagindeling is.

Waarom werkt zo een dagindeling averechts? Ik ga het hier niet over de dagindeling zelf hebben. Wat mij betreft gooit iedereen als hij/zij klaar is met werk netflix aan. Het gaat om de houding, het gevoel wat gepaard gaat met deze dagindeling. Ik ben van mening dat doormiddel het principe ‘vrije tijd’ je altijdbezig bent met school of werk. Voorbeeld: je hebt een hekel aan je werk. Pesthekel. Je weet dat je over twee maanden vakantie hebt. Vrije tijd, los van werk, geweldig, yes!! Om nu eens echtvan je vrije tijd te genieten, ga je lekker ver weg. Australië. Echter is zo’n verre reis duur, dus zal je helaas meer moeten werken.

Dit is een kort voorbeeld, maar om aan te tonen hoe als je vrije tijd tot in zijn volste (dus niet het efficiëntst) wil benutten, dit leidt tot minder vrije tijd.

Vrije tijd wordt ook niet an sich gedefinieerd: het is een puur negatief begrip. Wat is vrije tijd? Tijd waarin je niet werkt of met school bezig bent. Wat erg krom is – deze tijd wordt dus gedefinieerd aan de hand van werk. Als je vrije tijd hebt, ben je dus expliciet nietbezig met werk – maar je tijd wordt nog steeds aan de hand van werk gedefinieerd, aangezien je er nietmee bezig bent.

Een ander voorbeeld van deze twee tijden in de dag, waar de een puur en alleen aan de hand van de ander gedefinieerd wordt is dit voorbeeld van een gezin dat ik ken. Het zoontje van dat gezin wil graag gamen. Moeder vindt dit allemaal nog een beetje spannend en onbekend, en is daarbij ook van mening dat gamen niet al te goed voor haar zoon is. Dus, zoon mag pas vanaf 6 uur ’s avonds gamen. Ze hoopt hiermee dat hij voor zes uur lekker buiten gaat spelen. Dit gebeurde niet. Wat er gebeurde was dat het zoontje iedere dag tot 6 uur ’s avonds simpelweg de tijd aan het doden was, aan het wachten tot hij weer mocht gamen. De dagindeling bestond voor hem heel duidelijk uit twee delen: een stom deel waarin hij wachtte op het leuke deel en het leuke deel, waar hij maar goed gebruik van moest maken omdat het snel voorbij was.

Zo zien we dat in dit voorbeeld, allebei de delen van de dag van het zoontje niet met echt plezier geleefd worden. Ik denk dat dit hetzelfde werkt met vrije tijd, om de drie redenen die ik net gaf: 1) als je je vrije tijd tot in het volste wil beleven houd je geen vrije tijd over, 2) vrije tijd is een puur negatief begrip, waardoor je in je vrije tijd nog steeds bezig bent met werk of school en 3) doordat deze dingen door de ander gedefinieerd worden wordt er geen maximaal plezier uit beiden gehaald.

Wat kunnen we hier nu aan doen? Niet per se de dagindeling veranderen. Er moet gewerkt worden, er moet naar school gegaan worden. De houding naar deze twee dingen moet veranderen. De dag moet als een geheel gezien worden en alles moet voelen als ‘vrije tijd’ (waardoor het begrip nutteloos wordt). Je kiest er zelf voor om die opleiding te doen, om dat werk te doen. Ik moet toegeven dat als je een studie doet die je erg leuk vindt, zoals ik nu doe, is het makkelijker om geen onderscheid te zien tussen wanneer ik studeer en wanneer ik niet studeer. Ik ben slechts met dingen bezig waar ik mee bezig wil zijn, die ik leuk vind. Maar ik geloof dat Aang de wereld kan redden dit ook kan met een baan die je haat: je kiest er toch iedere ochtend zelf voor om daar heen te gaan. Als het onderscheidt tussen de ‘fases’ in de dag (of zelfs in de week) vervagen denk ik dat alle delen van de dag beter en met meer plezier benut kunnen worden.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s